Welsh corgi – charakter, pielęgnacja, wymagania rasy

Welsh corgi pembroke to rasa o żywym, pogodnym usposobieniu i mocnym instynkcie przebywania blisko rodziny. Dorosłe psy ważą od 9 do 12 kg, a przy konsekwentnym wychowaniu dobrze czują się nawet w mieszkaniu. Pielęgnacja nie jest skomplikowana, jednak wymaga regularnego czesania – szczególnie w okresie linienia. W tym artykule znajdziesz informacje o charakterze, zdrowiu, żywieniu i codziennych wymaganiach tej rasy.

Jaki charakter ma corgi pembroke?

Welsh corgi pembroke to pies żywy, pogodny i przyjacielski. Przedstawiciel tej rasy nie bywa agresywny ani nieufny wobec obcych, a na pukanie do drzwi reaguje szczekaniem, by po chwili wylewnie się przywitać. Jego silny instynkt stadny sprawia, że trzyma się blisko rodziny i zwykle nie ma ochoty na samotne włóczęgi. Nie faworyzuje jednej osoby, ale przywiązuje się do wszystkich domowników.

Rasa wywodzi się z Walii i przez wieki pomagała przy zaganianiu bydła oraz owiec. Do dziś corgi chętnie zagania wszystko, co się porusza, dlatego na spacerach trzeba zachować czujność. Zaaferowany ptakiem lub wiewiórką potrafi pobiec na znaczną odległość, zwłaszcza gdy jest spuszczony ze smyczy.

Jak zachowuje się wobec dzieci?

Dzięki dużej cierpliwości pies tej rasy bywa świetnym towarzyszem starszych dzieci, które chętnie angażują go w zabawy i sport. Niekiedy podszczypuje biegające maluchy, co wiąże się z instynktem zaganiania stada. Tego nawyku trzeba go systematycznie oduczać od szczenięcia.

Jak dogaduje się z innymi zwierzętami?

Dobrze wychowany welsh corgi pembroke zwykle bez problemu toleruje inne psy, ale zaatakowany nie pozostaje dłużny. Między osobnikami tej samej płci mieszkającymi pod jednym dachem mogą pojawiać się spięcia. Wobec małych zwierząt domowych pies pozostaje raczej tolerancyjny, choć każdy osobnik może mieć własne usposobienie.

Jak wygląda welsh corgi pembroke?

Sylwetka tej rasy jest niska, krępa i wytrzymała. Dorosły pies osiąga od 25 do 30 cm w kłębie, a masa ciała mieści się w granicach 9–12 kg. Głowa przypomina lisią – czaszka jest szeroka i płaska, kufa zwęża się ku końcowi. Uszy są średniej wielkości, stojące i ruchliwe, a oczy mają migdałowaty kształt oraz żywy, łagodny, ale czujny wyraz.

Tułów jest wydłużony i mocny, z prostą linią grzbietu. Krótkie kończyny są silne. Ogon może być naturalnie krótki lub dowolnej długości i bywa noszony powyżej albo poniżej linii grzbietu. Okrywa włosowa jest średniej długości, prosta, przylegająca i gęsta, z miękkim podszerstkiem.

Umaszczenie obejmuje kolor rudy, sobolowy, płowy, czarny podpalany oraz tricolor. Dopuszczalne są białe znaczenia na łapach, szyi, klatce piersiowej i końcu kufy. Wzorzec nie pozwala na szatę miękką, kędzierzawą ani szorstką.

Jak pielęgnować i dbać o zdrowie corgi pembroke?

Dwuwarstwowa okrywa włosowa nie przemaka i dobrze chroni przed deszczem. Rasa doskonale znosi różne warunki atmosferyczne, w tym mróz i jesienną słotę. Latem pies zwykle szuka cienia lub chłodnego miejsca w mieszkaniu, bo woli niższe temperatury.

Corgi pembroke należy do jednych z najzdrowszych ras. Jak u większości psów achondroplastycznych, sporadycznie pojawia się kulawizna młodzieńcza, która mija z wiekiem i zwykle nie wymaga leczenia. Trzeba natomiast uważać na nadwagę, wysokie skoki i częste chodzenie po schodach, bo obciąża to kręgosłup.

Jak często czesać sierść?

Pielęgnacja nie jest skomplikowana. Najczęściej wystarczy czesać psa raz w tygodniu zwykłą szczotką, pudlówką lub średnio gęstym metalowym grzebieniem. W okresie linienia, gdy wypada cały podszerstek, lepiej robić to codziennie. Do usuwania martwego podszerstka przydaje się furminator.

Kąpiel i suszenie

Do kąpieli wybiera się kosmetyki dla psów o średniej długości włosa. Nie powinny one zmiękczać ani unosić szaty. Po spacerze w deszczu wystarczy wyczesać zabrudzenia i przetrzeć łapy oraz brzuch wilgotnym ręcznikiem, bo nisko zawieszony tułów zbiera sporo piasku i błota. Pies może wyschnąć samodzielnie, co trwa kilka godzin, albo można użyć suszarki.

Jak dbać o uszy, zęby i pazury?

Przedstawiciel tej rasy nie wymaga specjalnych zabiegów. Trzeba regularnie sprawdzać uszy, zęby i sierść oraz przycinać pazury. Warto też uczyć psa spokojnego stania na stole, co ułatwia kontrolę weterynaryjną i ewentualny udział w wystawie. Do prezentacji na ringówce dobiera się smycz dostosowaną do umaszczenia.

Jakie wymagania ma welsh corgi pembroke?

Rasa ta nie lubi bezczynności. Ruch jest ważny, bo zapobiega nudzie, pomaga zachować dobrą kondycję i szczupłą sylwetkę. Wystarczy kilka spacerów w ciągu dnia, w tym jeden dłuższy trwający około godziny i połączony z zabawą lub ćwiczeniami.

Corgi chętnie bierze udział w agility, obedience, dogtrekkingu, flyballu oraz rekreacyjnym frisbee. Należy unikać wysokich skoków i nie uprawiać tych sportów wyczynowo. Ze względu na silny instynkt zaganiania, psa puszcza się luzem tylko w bezpiecznych, ogrodzonych miejscach.

Jak wygląda szkolenie?

Welsh corgi pembroke ma świetną pamięć, szybko się uczy i chętnie współpracuje. Ta zaleta bywa jednak kłopotliwa dla niedoświadczonych opiekunów, bo pies równie szybko nabywa złe nawyki. Wymaga jasno określonych zasad i konsekwencji, a naukę opiera się na zaufaniu oraz łagodnym podejściu. U szczeniąt duże znaczenie ma wczesna socjalizacja z różnymi ludźmi, psami i odgłosami.

Konsekwencja od pierwszych dni w domu to podstawa wychowania welsh corgi pembroke, który szybko uczy się zarówno dobrych, jak i złych nawyków.

Do motywowania można używać smakołyków albo aportowania ulubionej zabawki. Powtarzanie ćwiczeń zwykle nie jest problemem, bo to pracowity pies. Warto skorzystać z psiego przedszkola, by szczenię nabrało pewności w nowych sytuacjach.

Dla kogo nadaje się ten pies?

Pies pasuje prawie do każdego, kto poświęci mu uwagę i zapewni regularny ruch. Dobrze czuje się w mieszkaniu, choć nie potrzebuje dużo miejsca. Sprawdza się zarówno u rodzin z dziećmi, jak i u osób starszych, ale aktywnych. Do zalet należą przywiązanie do całej rodziny, łatwa pielęgnacja i przyjazne nastawienie do ludzi. Wadą bywa obfite linienie dwa razy w roku oraz upór, gdy zwierzę jest źle wychowane.

Miesięczne koszty utrzymania zaczynają się od około 200 zł, a cena szczeniaka z rodowodem wynosi zwykle 6000–7000 zł. W wyprawce przydają się zwykła lub półzaciskowa obroża, dopasowane szelki oraz tradycyjna smycz z lekkimi karabińczykami. Z zabawek sprawdzają się piłki, plecione sznury, gumowe maskotki, naturalne gryzaki i kongi z przysmakami. Warto też przyzwyczaić psa do klatki transportowej.

Jak żywić corgi pembroke?

Welsh corgi pembroke ma niepohamowany apetyt, dlatego kontroluje się objętość i kaloryczność posiłków. Psy pasterskie nie mają dużych wymagań żywieniowych, ale łatwo im przybrać na wadze. Najwygodniej podawać gotową wysokogatunkową karmę dla średnich ras, dobraną do wieku, aktywności i stanu zdrowia. Dzienną porcję dla dorosłego psa dzieli się na dwa posiłki.

Przy diecie domowej trzeba uzupełniać jadłospis preparatami wapniowo-witaminowymi i mineralnymi. U szczeniąt w okresie wzrostu i wymiany zębów mogą wystąpić problemy z postawieniem uszu, dlatego dietę wzbogaca się wtedy w preparaty wspomagające chrząstki. Nadwaga obciąża kręgosłup i stawy, więc lepiej unikać dokarmiania między posiłkami.

Przekarmianie to częsty błąd w opiece nad tą rasą – corgi ma duży apetyt, ale jego zapotrzebowanie energetyczne nie jest wysokie.