Pekińczyk pies – charakterystyka, pielęgnacja, usposobienie

Pekińczyk to mały pies do towarzystwa, którego masa u dorosłych samców zwykle nie przekracza 5 kg, a u suk 5,4 kg. Rasa ta łączy długą, obfitą sierść z płaską kufą i wyrazistym, niezależnym charakterem. Najlepiej sprawdza się w spokojnym domu, u dorosłych opiekunów lub seniorów. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje o wyglądzie, zdrowiu, pielęgnacji i żywieniu.

Pekińczyk to pies o lwiej szacie, krótkiej kufie i silnym charakterze – nie wymaga intensywnego ruchu, ale potrzebuje regularnej pielęgnacji oraz spokojnego otoczenia.

Skąd pochodzi pekińczyk i jak wygląda?

Pekińczyk należy do najstarszych ras psów świata. Jego historia sięga około 4000 lat wstecz, a za pierwotną ojczyznę uznaje się Tybet, skąd psy te trafiły przez Mongolię i Mandżurię do Chin. Przez stulecia były trzymane wyłącznie na dworze cesarskim i otaczane niemal boską czcią. Kradzież pekińczyka karano śmiercią, a jego wywóz poza granice Chin był surowo zabroniony. Do Europy pierwsze osobniki sprowadzono w 1860 roku po zdobyciu Pałacu Letniego w Pekinie. Z pięciu ocalałych psów jedna suczka trafiła do królowej Wiktorii, a pozostałe dały początek europejskim hodowlom. Do Polski pierwsze pekińczyki dotarły jeszcze przed 1925 rokiem.

Dorosły przedstawiciel tej rasy osiąga zwykle około 20 cm wysokości w kłębie. Sylwetka jest krępa i zwarta, z szeroką klatką piersiową, mocnymi kończynami i dużą głową. Kufa pozostaje bardzo krótka, szeroka i spłaszczona, a nos jest ciemny, dopasowany do umaszczenia. Oczy są duże, okrągłe i wyraźnie ciemne, a uszy sercowate, nisko osadzone i obficie owłosione. Ogon jest wysoko osadzony, mocny i noszony nad grzbietem.

Okrywa włosowa pekińczyka składa się z długiego, prostego włosa i gęstego podszerstka. Na szyi tworzy efektowną kryzę przypominającą grzywę, a na uszach, kończynach, ogonie i palcach pojawiają się obfite pióra. Wzorzec rasy dopuszcza praktycznie wszystkie kolory i ich kombinacje, z wyjątkiem maści albinotycznej oraz wątrobianej. Umaszczenie jednolite, dwubarwne i łaciate jest oceniane równie wysoko, pod warunkiem że plamy są rozmieszczone estetycznie.

Jaki charakter ma pekińczyk?

Pekińczyk jest psem zrównoważonym, pewnym siebie i upartym, a jednocześnie silnie przywiązuje się do wybranego opiekuna. Nie potrzebuje dużej dawki ruchu i dobrze znosi samotność. Mimo drobnej budowy bywa odważny, a w sytuacji zagrożenia potrafi stanowczo zareagować. To typowy pies do towarzystwa, który nie wykazuje instynktu łowieckiego ani skłonności do ucieczek.

Jak odnosi się do dzieci i obcych?

Ten pies zachowuje dystans wobec nieznajomych i rzadko zabiega o ich uwagę. Nie przepada za hałasem, gwałtownymi zabawami ani natarczywym głaskaniem. Ze względu na drobną, delikatną budowę oraz skłonność do bronienia się w niekomfortowych sytuacjach, pekińczyk nie jest najlepszym wyborem do domu z małymi dziećmi. Starsze, spokojne dzieci, które szanują przestrzeń zwierzęcia, zwykle radzą sobie z nim znacznie lepiej.

W stosunku do opiekuna potrafi być bardzo oddany i czuły, ale to on decyduje, kiedy ma ochotę na bliskość. Lubi spędzać czas obok człowieka, często na kolanach lub w pobliżu domowników, jednak bez nadmiernej wylewności.

Jak reaguje na inne zwierzęta?

Wobec innych czworonogów bywa chłodny i zdystansowany. Niektóre osobniki żyją zgodnie z drugim psem lub kotem, a inne zdecydowanie wolą pozycję jedynaka. Zaczepiony na spacerze przez obcego psa potrafi wyraźnie zaznaczyć, że nie życzy sobie kontaktu. Wczesna socjalizacja pomaga ograniczyć nieufność i ułatwia spokojne funkcjonowanie w towarzystwie innych zwierząt.

Jak dbać o zdrowie pekińczyka?

Pekińczyk jest rasą długowieczną, ale jego skrócona kufa i masywna budowa wiążą się z pewnymi ograniczeniami. Średnia długość życia wynosi od 12 do 15 lat, choć przy dobrej opiece wiele osobników dożywa późnej starości. Ze względu na brachycefaliczną budowę czaszki pies ten gorzej znosi upały, mrozy i intensywny wysiłek.

Jakie problemy zdrowotne występują u pekińczyka?

W opisach rasy najczęściej wymienia się następujące schorzenia:

• wypadanie gałki ocznej,
• owrzodzenie rogówki,
• wodogłowie,
• problemy z porodem,
• wady serca i naczyń,
• kamienie moczowe,
• rozszczep podniebienia,
• trudności z oddychaniem.

Skrócona kufa sprawia, że wiele pekińczyków chrapie lub oddycha głośno, zwłaszcza podczas snu. U części osobników trudności te bywają nasilone i wymagają konsultacji weterynaryjnej. Rasa bywa też podatna na zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, które mogą objawiać się osłabieniem kończyn tylnych.

Kiedy zgłosić się do weterynarza?

Niepokój powinny wzbudzić nagłe problemy z poruszaniem się, apatia, gorączka, brak apetytu oraz trudności z oddawaniem moczu lub stolca. Osłabienie tylnych łap, ból przy wstawaniu i wyraźna zmiana zachowania wymagają szybkiej diagnostyki, w tym badania neurologicznego i obrazowego. Regularne kontrole oczu, oddechu i masy ciała pomagają wcześnie wychwycić wiele problemów.

Jak pielęgnować psa rasy pekińczyk?

Pielęgnacja tej rasy bywa wymagająca, głównie z powodu długiej, obfitej sierści. Szczotkowanie przeprowadza się przynajmniej dwa razy w tygodniu, a w okresie linienia – wiosną i jesienią – nawet codziennie. Włosy mają tendencję do plątania się i brudzenia, dlatego systematyczność ma duże znaczenie.

Jak czesać i kąpać pekińczyka?

Do rozczesywania używa się metalowego grzebienia z gładko zakończonymi zębami oraz szczotki o naturalnym, twardym włosiu. Przed zabiegiem sierść warto spryskać odżywką, co zmniejsza ryzyko ciągnięcia i łamania włosa. Częste kąpiele nie są potrzebne; zwykle wystarczy mycie co kilka miesięcy lub wtedy, gdy pies się zabrudzi.

W pielęgnacji okrywy włosowej pomagają:

• metalowy grzebień,
• szczotka z naturalnego włosia,
• odżywka w sprayu,
• szampon dla psów o łagodnym pH.

Jak dbać o oczy, uszy i zęby?

Duże, wypukłe oczy wymagają codziennej kontroli. Okolice oczu przeciera się delikatnie, aby usunąć wydzielinę i zapobiec podrażnieniom. Uszy sprawdza się regularnie i czyści preparatami przeznaczonymi dla psów. Zęby tej rasy są często stłoczone, dlatego higiena jamy ustnej powinna być stałym elementem pielęgnacji.

Jak zadbać o pazury i okolice intymne?

Pazury przycina się regularnie, najlepiej z pomocą doświadczonej osoby. Budowa ciała utrudnia pekińczykowi samodzielne dbanie o narządy płciowe, dlatego po spacerach opiekun powinien przemywać te okolice i wycierać sierść. Zapobiega to podrażnieniom, stanom zapalnym i nieprzyjemnemu zapachowi.

Jak karmić pekińczyka?

Pekińczyk dobrze radzi sobie na gotowej karmie suchej lub mokrej przeznaczonej dla psów małych ras. Suchy pokarm bywa korzystny dla zębów, a mokry dostarcza więcej wilgoci i jest łatwiejszy do pogryzienia. Wielkość granulek powinna być dopasowana do drobnej szczęki, aby jedzenie nie sprawiało trudności.

Ten pies ma zwykle dobry apetyt, ale z uwagi na niską aktywność łatwo przybiera na wadze. Porcje trzeba więc dokładnie odmierzać i unikać dokarmiania resztkami ze stołu. W diecie przygotowywanej w domu konieczna jest suplementacja, między innymi wapnia, ponieważ niewielkie szczęki utrudniają gryzienie kości. Regularne ważenie ułatwia kontrolę masy ciała i wczesne wykrycie nadwagi.