W przypadku wszystkich zwierząt, a także fretek możemy mieć do czynienia z pasożytami zewnętrznymi i wewnętrznymi…

Najczęściej spotykanymi ektopasożytami zewnętrznymi u fretek są świerzbowce… Możemy wyróżnić świerzbowca:

Kolejnymi pasożytami, z którymi możemy spotkać się u fretki są:

  • Pchły – pośredniczą one w cyklu życiowym tasiemca, będąc najpoważniejszym źródłem tasiemczyc u zwierząt. Pchły przyczyniają się do występowania silnego świądu, prowadzącego do uszkodzeń skóry, często wywołują uczulenia i ostre stany zapalne skóry. Mogą być też źródłem niektórych chorób zakaźnych. Inwazje pcheł nasilają się w miesiącach letnich i wczesnojesiennych, ale ze względu na ogrzewanie zwierzęta żyjące w mieszkaniach mogą być atakowane cały rok.
  • Kleszcze to problem najgroźniejszy w okresie od kwietnia do końca października. Wbrew powszechnym opiniom występują nie tylko w lasach czy na łąkach. Bardzo często atakują naszych ulubieńców na trawnikach, ogrodach, miejskich skwerach i w parkach. Mogą być źródłem chorób takich jak borelioza i piroplazmoza. Nieumiejętnie usunięte (oderwane) powodują stany zapalne i infekcje skóry, a nawet tkanki podskórnej.
  • Wszy, wszoły i roztocza (głównie świerzbowce i nużeńce). Są one przyczyną dolegliwości świądowych skóry. Pasożytując uszkadzają włos i naskórek, co może doprowadzić do powikłań bakteryjnych lub grzybiczych. Jest to szczególnie widoczne w przypadku świerzbowcowych zapaleń uszu lub nużycy.

Wśród pasożytów wewnętrznych możemy wyróżnić:

  • Robaki płaskie (płazińce), np. tasiemce 
  • Robaki obłe (obleńce), np. nicienie, glisty, tęgoryjec
  • oraz licznie gatunki Pierwotniaków i Bakterii

Pierwotniaki i bakterie

To bardzo szerokie spektrum o zróżnicowanej etiologii… Do najczęściej spotykanych możemy zaliczyć:

Drogi zakażeń

Do zakażeń pasożytami i bakteriami może dojść poprzez:

  • zakażoną matkę 
  • zakażone mleko matki
  • zakażony kał chorych zwierząt (spacerki)
  • zakażone zwierzęta
  • zanieczyszczone obuwie, środowisko i wodę

Leczenie

Leczenie fretki powinno odbyć się po wcześniejszej diagnostyce:

  • parazytologicznej (badanie kału lub innych wydzielin)
  • mikroskopowej (badanie wydzielin lub zeskrobin)

Dopiero po postawionej diagnostyce powinniśmy użyć substancji czynnej, na która pasożyty wykazują największą wrażliwość… 

Na szczęście dysponujemy nowoczesnymi środkami pozwalającymi skutecznie, bez skomplikowanych procedur czy manipulacji na zestresowanym zwierzęciu zlikwidować te problemy…

Uwaga!

  • większość substancji odrobaczających działa tylko na postać dorosłą pasożyta, a nie działa na postać larwalna, tak więc, wskazane jest powtórne badanie po 14-21 dniach i ponowne użycie środka odrobaczającego

Uwaga!

Większość książek lub artykułów, wykorzystanych do opracowania niniejszego tematu, zostało opublikowanych jakiś czas temu, w związku z powyższym niektóre dane, metody leczenia i leki mogą być nieaktualne (wycofane z obrotu lub nigdy nie dopuszczone do obrotu w Polsce), ale Wasz lekarz weterynarii na pewno będzie wiedział czym można je zastąpić.

Większość informacji na tych stronach napisali ludzie, którzy mają duże doświadczenie w hodowli fretek jednak nie są weterynarzami. Wszystkie teksty były konsultowane ze specjalistami.

Każda chora fretka powinna natychmiast znaleźć się u wykwalifikowanego i doświadczonego weterynarza, który specjalizuje się w leczeniu fretek. Pamiętaj fretki należą do zwierząt, u których symptomy choroby występują bardzo późno, co może prowadzić do ich nagłej śmierci. Nie próbuj żadnych “domowych sposobów” bez konsultacji ze specjalistą, nawet jeśli jakiś znajdziesz gdzieś w tekście na tej stronie. Informacje tu zawarte mogą powiększyć Twoją wiedzę i wyczulić Cię na niespecyficzne objawy w zachowaniu Twojej fretki, ale pamiętaj niewłaściwa, samemu postawiona diagnoza może decydować o jej życiu.

Wszystkie prawa zastrzeżone!

by: Ana na podstawie konsultacji z lekarzem weterynarii Panem P. Botko

foto:
1) wet-arkanoego.pl
2) ferretta.pl
© Fotki, zdjęcia i ryciny zamieszczono w celach poglądowych, dydaktycznych, informacyjnych lub szkoleniowych • © All rights reserved or Some rights reserved, publikacja powyższych zdjęć wymaga zgody autorów 

literatura:
[1] „Tchórz” Marcin Brzeziński, Jerzy Romanowski, 1997
[2] 
„Hodowla tchórzy” Maria Bednarz, Andrzej Frindt, 1991
[3] „Fretki: warunki zdrowotne, hodowla, rozpoznanie i leczenie chorób” Maggie Lloyd, 1999
[4] „Biology and diseases of the ferret” Fox JG., 1988, 1998
[5] „Ferret husbandry, medicine, and surgery” John H. Lewington, 2000
[6] „Ferret for dummies” K. Schilling, 2007
[7] „How to read your report” Wellness Inc., 1993
[8] „Practical ferret medicine and surgery for the private practitioner” Finkler M., 1993
[9] „Ferret medicine and surgery” Brown S., 1992
[10] „Ferret breeding” James McKay, 2006
[11] „Fretki – specyfika chowu pokojowego oraz najważniejsze problemy zdrowotne”, Dr Ewa Śmielewska-Łoś, lek. wet. Tomasz Piasecki, Magazyn Weterynaryjny vol. 11 nr 74/2002