Ryby i owoce morza a fretka

Ryby i owoce morza nie są produktami trującymi, czy toksycznymi, ale znalazły się w tym dziale z uwagi na pewne zagrożenia jakie wiążą się z nimi przy diecie monotematycznej:

  • większość ryb słonowodnych i słodkowodnych (szczególnie karpiowate) zawiera tiaminazę, enzym który rozkłada tiaminę (witamina B1) w danym posiłku… tiaminaza jest antywitaminą, należącą do substancji działających antagonistycznie do witamin lub rozkładające je (antymetabolity) … wyliczono, że tiaminaza zawarta w 1kg ryby może rozłożyć do 25mg tiaminy… tiaminaza jest wrażliwa na działanie temperatury, a więc jedynie surowe ryby mogą być jej źródłem, a ugotowanie ich zniszczy enzym, dlatego lepiej rybcia gotowana w wodzie lub na parze (co niestety mija się z celem diety BARF)… niedobór witaminy B1 może objawić się:
    – biegunką i torsjami
    – apatią i zmęczeniem 
    – brakiem apetytu
    – zaburzeniami przewodu pokarmowego
    – zaburzeniami układu nerwowego
    – niewydolnością krążenia
  • ryby zawierają dużo kwasów tłuszczowych, dlatego przy diecie rybnej, trzeba pamiętać o dodatku przeciwutleniaczy, np. witaminy E w celu uniknięcia choroby „żółtego tłuszczu”
  • kwas erukowy – badania na zwierzętach wykazały toksyczny charakter kwasu erukowego, powodujący stłuszczenie narządów miąższowych i uszkodzenie mięśnia sercowego
  • tlenek trójmetyloaminy [triox], występujący w mięsie niektórych ryb morskich – jest to niebiałkowy związek azotowy (tzw. wyciągowy), który powoduje wiązanie żelaza w postać nie przyswajalną przez organizm, skutkuje to anemią i szeregiem objawów niedoboru żelaza (gotowanie zmienia triox w trójmetyloaminę, która nie ma już właściwości anemiotwórczych)
  • wiele ryb może być zarażonych nicieniami (anisakis)
  • ryby mogą być także skażone metalami ciężkimi, tj. rtęć
  • ostrygi, małże i inne mięczaki mogą zawierać saksytoksynę o działaniu neurotoksycznym, objawiające się:
    – bólem
    – osłabieniem mięśni 

Uwaga!

Nigdy nie stosujemy ryb:

Ryby możemy serwować fretce okazjonalnie (raz na miesiąc w małych ilościach), ale najlepiej z uwzględnieniem poniższych wyjątków:

  • TAK/NIE – dorsz – duża zawartość jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych ale mogą być nosicielami nicieni (profilaktycznie lepiej ugotować lub zamrozić w temperaturze -200C)
  • TAK – plamiak, morszczuk, węgorz – duża zawartość jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych
  • NIE – karp, szczupak – ryby słodkowodne zawierają tiaminazę, podawać po ugotowaniu
  • TAK/NIE – śledź – tłusta ryba o dobrej wartości odżywczej i dużej ilości jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, zawiera tiaminazę, podawać po ugotowaniu
  • TAK/NIE – łosoś – wysoka zawartość jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz kwasu eikozapentaenowego, ale zawiera tiaminazę, podawać po przegotowaniu
  • TAK/NIE – tuńczyk – bardzo dobre wartości odżywcze ok. 28% białka i 10% tłuszczu, ale ma największe wśród ryb zdolności kumulowania rtęci!
  • TAK – flądrowate: halibut, gładzica, zimnica, złocica – rybki tłuste o wysokich wartościach odżywczych
  • TAK – sola – wysoka zawartości białka ok. 20% i niskiej wartości tłuszczu ok. 1,5%
  • NIE – czernik, witlinek, morszczuk, łupacz, błękitek, mintaj – ryby morskie zawierające TRÓJMETYLOOKSYAMINĘ, która prowadzi do anemii
  • TAK/NIE – makrela – ryba morska, również zawierająca tiaminazę, podawać po przegotowaniu

Osobiście nie dorzucam do diety moich fret ryb ze względu na późniejsze zapachy z kuwety ;-p … Dodaje natomiast oleje i trany z ryb… ;-)

Środki zapobiegawcze

Ryby i owoce morza powinny pochodzić z dobrych i znanych źródeł, po przebadaniu na obecność nicieni i innych szkodliwych substancji… ;-)

Oczywiście, jak zwykle, małe ilości nie zaszkodzą, ale duże mogą przyczynić się do nieodwracalnych w skutkach ciężkich chorób, zatruć lub śmierci fretki… ;-|

by: Ana

foto:
1) ferretta.pl
© All rights reserved or Some rights reserved, publikacja powyższych zdjęć wymaga zgody autorów 

literatura:
[1] „Tchórz” Marcin Brzeziński, Jerzy Romanowski, 1997
[2] „Hodowla tchórzy” Maria Bednarz, Andrzej Frindt, 1991
[3] „Fretki: warunki zdrowotne, hodowla, rozpoznanie i leczenie chorób” Maggie Lloyd, 1999
[4] „Biology and diseases of the ferret” Fox JG., 1988, 1998
[5] „Ferret husbandry, medicine, and surgery” John H. Lewington, 2000
[6] „Ferret for dummies” K. Schilling, 2007
[7] „How to read your report” Wellness Inc., 1993
[8] „Practical ferret medicine and surgery for the private practitioner” Finkler M., 1993
[9] „Ferret medicine and surgery” Brown S., 1992
[10] „Ferret breeding” James McKay, 2006